Beweging, zitgedrag en schermtijd
Luisteren naar verhalen
Beweging, zitgedrag en schermtijd
Luisteren naar verhalen

Luisteren naar verhalen

Actief luisteren

Je zoon komt enthousiast binnengelopen na een middagje buiten spelen met vrienden:

'We hebben een kamp gemaakt, waarvoor we eerst alle takken bijeengezocht hebben, met doeken en knopen lukte het om een echt kamp te maken. Maar toen kwamen er andere kinderen bij. Die wilden mee in het kamp, maar voor zoveel volk was het kamp te klein. Alles zakte in elkaar. Dat was echt niet leuk.’

Het is goed als je even de tijd neemt om te luisteren naar het verhaal. Kinderen leren zo hun gedachten en gevoelens te verwoorden. Je blijft op de hoogte en hoort hoe het hen vergaat als ze met vrienden samen zijn, in de sportclub, de jeugdbeweging, bij het buitenspelen of in hun internetwereld. Bovendien biedt een luisterend oor kinderen en jongeren de kans om hun problemen te bespreken en te leren oplossen.

Voelsprieten aan

Niet elk kind komt even spontaan met zijn verhaal thuis. Als je kind niet uit zichzelf vertelt, kan je het gerichte vragen stellen. Een vraag als ‘Hoe was het?’ kunnen ze met een snel ‘Goed’ beantwoorden en nodigt minder uit om te vertellen. Vraag eerder ‘Wat heb je gedaan?’. Daar zal vast wat meer verhaal bij komen.

Sport en spel zijn voor kinderen meestal een bron van plezier en positieve ervaringen. Toch kan een ruzie, een slechte training of een verloren spel heel wat negatieve emoties oproepen. De fijne verhalen komen vaak spontaan. De minder leuke dingen tonen kinderen eerder via lichaamstaal of met een omwegje. Wil je dochter of zoon plots niet meer naar de jeugdbeweging, dan heeft dat misschien niet direct met de activiteit op zich te maken, maar heeft zij of hij er misschien ruzie gemaakt, of klikt het niet met de leiding.

Een kind dat steeds kiest voor minder actieve bezigheden (bijvoorbeeld schermtijd) heeft daar misschien ook eigen redenen voor. De druk om mee te zijn met de vriendengroep via sociale media of kunnen meepraten over tv-pragramma's zijn maar enkele mogelijkheden. Door met jou te praten, leren ze bijvoorbeeld hoe ze een chat-gesprek beleefd kunnen afsluiten. Kinderen die minder sporteif zijn aangelegd, kiezen ok vaak voor deze rustigere, zittende bezigheden, soms vanuit een negatief zelfbeeld. Praat met hen over de vele mogelijkhden die er zijn om actiever te zijn, zonder dat van hen plots sportieve prestaties verwacht worden. 

Als ouder deze signalen opvangen is niet altijd makkelijk. Het gedrag benoemen als je merkt dat je kind een droevig gezicht trekt wanneer het binnenkomt, kan nochtans een aanzet zijn tot een gesprek. Als je rustig kan luisteren, voelt je kind dat het ook met zijn bezorgdheden en bekommernissen bij jou terecht kan.

Sport categorieën: 
info_weight: 
0